વિજય કૃષ્ણનું નમ્ર જીવનએ આજે 80 વર્ષની ઉમરે અંતિમ શ્વાસ લીધો. લગ્નોત્સવ જેવી તકનીકી દુનિયામાં જ્યાં કલાનો અસ્તિત્વ ક્યારેક ઝલકે છે, ત્યાં શબ્દોની શક્તિ અને અભિનયની ઊંડાઈ બતાવતા વિજય કૃષ્ણે પોતાની એક અનોખી છાપ છોડીને સુકન્યા થઇ ગયા. તેનો વિદાય માત્ર એક વ્યક્તિત્વનું નિરાવરણ નથી, તે નાટ્ય અને ફિલ્મજીવન માટે એક અધ્યાયનો સમાપ્તિબંધ સમાન છે.
કોમ્પ્યુટર યુગમાં પણ જ્યારે સ્ક્રીનમાં વિશાળ спец એફેક્ટ છવાયા, વિજય કૃષ્ણે “Dance Like a Man” અને “Devdas” જેવી કૃતિઓ દ્વારા પ્રમાણભૂત અભિનયે દર્શકોના દિલો જીત્યા. મહેશ દત્તાનીના દ્રશ્યોમાં પણ તેની સહજતા અને ઊંડું મનન દર્શાવતું ડ્રામેટિક સંતુલન આજે પણ વધારે પડતું મહત્વ ધરાવે છે. રંગમંચમાં તેના આરામદાયક સંવાદ અને ઊર્જાવાન ઉપસ્થિતીએ નૂતન રહ્યાં.
તેણે માત્ર એક અધભૂત અભિનેતા તરીકે નહીં, પરંતુ ગુજરાતી નાટ્યજીવન અને રાષ્ટ્રીય સિનેમા વચ્ચેનું દાયત્વ વહન કરનાર દૂતરૂપે પણ કામ કર્યું. તેની અભિનય કળાએ પરંપરાગત શૈલીઓને આધુનિક અભિગમ સાથે જોડતા સૌંદર્યની રચના કરી. અહેવાલો મુજબ, તે દરપ્રવેશ હવે પણ શાળા-কলેજોના વિદ્યાર્થીઓને પ્રેરણા આપે છે, કારણ કે તેણે અભિનયની પંક્તિઓમાં હંમેશા હૃદયની પ્રામાણિકતા ઉમેરી.
ખાલિસ્તાન્યે અંગત રીતે પણ વિજય કૃષ્ણની કાર્યશૈલી મને ઘણું પ્રેરણા આપે છે. તેનો અભ્યાસ, દૃષ્ટિકોણ અને દ્રઢ નિશ્ચય એ બતાવે છે કે સાચું પુરૂષાર્થ એ ટેકનીક નહીં, પરંતુ ભાવના-ભર્યું પ્રસ્તુતિ સંભળાય. આજે જ્યારે નવી પેઢીઓ ઝડપી ફેમસ પૈકી સેલ્ફી સંસ્કૃતિમાં ફસાઇ જાય છે, ત્યાં વિજય કૃષ્ણનો રસ્તો યાદ અપાવે છે કે અભિનય એટલે અંતહકરણ સાથેનું સંવાદ.
વિજય કૃષ્ણનું સ્મરણ એ વાંચન, ચિંતન અને સર્જનશીલતાના યશની સમારોહ છે. તેમના અધ્યાયને સંજીવ રાખવાના માટે ભવિષ્યની પેઢીઓને તેમની કૃતિઓને ફરીથી જીવંત કરવી પડે, અને તે સમયે તેમના શબ્દ-અભિનયનો પ્રકાશ સૌને માર્ગદર્શક રહેશે. તેમણે જે સંદેશો આપ્યો, તે કળાનું પવિત્ર ધ્યેય છે—જીવંત, સંવેદનશીલ અને સત્યનિષ્ઠ.
