મલયાલમ સાહિત્યમાં અનોખી ઓળખ ધરાવનારી દેવદાસ વી.એમ.ની ‘બૅકલૈશ’ એ પોલીસની અતિશક્તિ અને રાજ્યની ચાલક શક્તિ વચ્ચેના વિસંગત સંબંધને ઊંડાણપૂર્વક ઓળખે છે. વાર્તાની કેન્દ્રિય પાત્ર છે એક નિવૃત્ત પોલીસ અધિકારી, જે પોતાના ભૂતકાળમાં થયેલી બળત્કારપુર્ણ ઘટનાઓની છાયાએ સતત ચીડિયાતો રહે છે. લેખકે લોકકથાઓ, ઐતિહાસિક ઘડિયાળ અને રાજકીય સ્મૃતિઓને સુવ્યવસ્થિત રીતે ગાંઠીને ન્યાય અને અધિકાર અંગેની ઝંખનાને વાચક સુધી અસરકારક રીતે પહોંચાડ્યું છે.
લેખનની શૈલીમાં લોકકથાનો ઘાતકી આયામ અને વાસ્તવિક ઇતિહાસનો મજબૂત આધાર booksના shelvesમાં ઉભા થતી કેટલીક પસંદગી સાથે મેળ ખાય છે. આ નવલકથામાં ફક્ત એક કથાનક પૂરતું નથી; તે એક સામાજિક વિમર્શ છે, જ્યાં પોલીસ બળત્કાર અને રાજકીય કરકસર વચ્ચેનું અસંતુલન ચર્ચાના કેન્દ્રમાં છે. ડાયનેમિક ફ્લેશબેક્સ વાર્તાને વધુ ગાઢ અને આવરણેલી બનાવે છે, જયારે વાચકને અનુભવું પડે કે લોહીની દરરોજની મૂંઝવણની અનુભૂતિ પ્રત્યેક પાનામાં ઝોળતી રહે છે.
નિયુક્ત પોલીસ અધિકારીનું મનોભ્રમ અને અંતર્ગત સંઘર્ષ નવલકથાનું મધ્યબિંદુ છે. ભૂતકાળમાં લીધેલા પગલાંઓ માટે તેના આંતરિક વિલાપ અને પસ્તાવા વાર્તાની ગહનતમ લાગણી બની છે. આ આંતરિક સંઘર્ષ સ્વયં-ઉદ્ધાર, જવાબદારી અને શક્તિની સામાજિક દિશાને પુનઃમૂલ્યાંકિત કરવાની મહત્વની જરૂરિયાત ઉભી કરે છે. ‘બૅકલૈશ’માં ઉઠાવાયેલા પ્રશ્નો માત્ર સિસ્ટમની ખામીઓને જ જાહેર નથી કરતા, પરંતુ વ્યક્તિગત નૈતિકતાની પરખ પણ કરે છે.
આ નવલકથા વર્તમાન ભારતની પોલીસ સુધારણા, અધિકારીઓની જવાબદારી અને નાગરિક અધિકારો પરની ચર્ચાને પ્રસ્તુત કરે છે. સામાન્ય booksમાં સેન્શનાલિઝમનો પ્રવાહ જોવા મળે, પરંતુ ‘બૅકલૈશ’ સમજદારીપૂર્ણ, વિચારગર્ભિત લેખન તરીકે ઊભરી આવે છે. રાજકીય યાદોને સાહિત્યમાં સંકલિત કરીને આ કૃતિ સામાજિક ન્યાયની શોધમાં મહત્વપૂર્ણ સાથી બની શકે છે, અને વ્યક્તિગત દાયિત્વની ભૂમિકા વિશે ઊંડા વિચારો ઊભા કરી શકે છે.
સારાંશરૂપે, ‘બૅકલૈશ’ માત્ર એક નવલકથા નથી, પરંતુ એ સંવેદનશીલ મુદ્દાઓ પર સજીવ ચર્ચા છે, જે વાચકને ન્યાય, શક્તિ-દંભ અને વ્યક્તિગત જવાબદારી વિશે ગહનની વિચારણા માટે આમંત્રિત કરે છે. તે દર્શાવે છે કે કોઈપણ પ્રકારની શક્તિ, જો જવાબદારીથી વિમુખ રહે, તો અત્યાચારને જંતુરૂપે પેદા કરે છે. આ ગ્રંથમાં છૂપાયેલ સંદેશ, આજે અને આવતા સમય માટે સમાજીક સુધારણા તરફનું માર્ગદર્શન બની શકે છે.
